قبل از اینکه درباره پست جدیدم صحبت کنم لازم می دونم که درباره مطلب قبلی یک توضیحی بدهم . این عزیزمون شهید مطهری در کتاب حماسه حسینی این قضیه عاشورا رو بسیار مفصل توضیح دادند ، ما هم اومدیم و نه قبلش رو گفتیم و نه بعدش رو و یهو چند صفحه اش رو از همون وسط ها نوشتیم که باعث سو تفاهم شد. به هر حال سید بزرگوار توی نظرشون قشنگ توضیح دادند و هدف من هم از زدن اون پست این بود که هر چیزی رو بدون تعقل قبول نکنیم چون دامنه تحریف ها گسترده است. ولی خدا رو شکر حرکتهای بسیار دقیق و هوشمندانه ای در این زمینه صورت گرفته است. و حالا درباره لباس ==>

فضیلت تجمل و زینت

در حدیث معتبر وارد شده است که سفیان ثوری که از مشایخ صوفیه است به مسحدالحرام آمد ، دید که حضرت امام جعفر صادق (ع) نشسته و جامه های نیکو پوشیده است ، گفت : والله بروم و او را بر این جامه ها سرزنش کنم ، پس نزدیک آمد و گفت : ای پسر رسول خدا والله که پیغمبر چنین جامه ای نپوشیده است و هیچ یک از پدرانت چنین جامه ای نپوشیده اند . حضرت فرمود که : رسول خدا در زمانی بودند که روزی بر مردم تنگ آمده بود ، امروز بر مردم روزی فراخ است ، سزاوارترین مردم به مصرف نعمتهای خدا نیکانند ، پس این آیه را خواند که گذشت ، و فرمودند که : ما سزاوارترین مردمیم به تصرف کردن در آنچه خدا عطا کرده است . ای ثوری این جامه را که می بینی برای مردم پوشیده ام ، پس دامن جامه را بالا کردند و به او نمودند جامه گنده که در زیر پوشیده بودند و فرمودند که این جامه گنده را برای خود پوشیده ام و این جامه نیکو را برای مردم ، پس دست زندن و جامه بالای سفیان را دور کردن ، او در زیر جامه گنده ، جامه نازکی پوشیده بود ، فرمودند که : جامه پائین را برای لذت نفس خود پوشیده و جامه بالا را برای فریب دادن مردم پوشیده ی.

در بیان رنگها

بهترین رنگها در جامه ، سفید است و بعد از آن زرد و بعد از آن سبز و بعد از آن سرخ نیمرنگ (مخصوصا برای تازه داماد ها) و کبود و عدسی ، مکروه است . سرخ تیره خصوصا در نماز و پوشیدن جامه سیاه کراهت شدید دارد در همه حال ، مگر در عمامه و عبا و موزه. بهترین رنگها در نعل رنگ زرد است و بعد از آن سفید و بهترین رنگها در موزه و چکمه سیاه است و در سفر سرخ خوب است.

در بیان آداب زیر جامه پوشیدن

از حضرت ابی عبدالله منقول است که حق تعالی وحی فرمود به حضرت ابراهیم که زمین به من شکایت می کند از دیدن عورت تو ، پس میان عورت خود و زمین حجابی قرار بده ، پس زیر جامه تا زانو به عمل آورد و پوشید.از حضرت امیرالمومنین (ع) منقول است که پیغمبران پیراهن را پیش از زیرجامه می پوشیدند. در روایت دیگر وارد شده است که ایستاده و رو به قبله و رو به آدم مپوش. از حضرت امیر منقول است که زیر جامه را ایستاده پوشیدن مورث اندوه است.

در باب اسراف در لباس پوشیدن

از امام صادق (ع) به سند معتبر منقول است که اسراف آن است که جامه اندرون و بیرون یکی باشد. در حدیث دیگر منقول است که اسحق عمار از آن حضرت پرسید که می تواند مومن ده پیراهن داشته باشد ؟ فرمودند : بلی ، گفت بیست پیراهن چطور ؟ فرمودند : بله این اسراف نیست ، اسراف آن است که جامه ای که باید زینت نگاه داشته بشود به عوض جامه ای که در وقت دیگر بپوشند ، بپوشی.

منبع حلیه المتقین نوشته علامه محمد باقر مجلسی